Informacje
Irena Kwiatkowska
Ta pierwsza dama polskiej sceny komediowej dzieciństwo wspomina szczęśliwie. Rodzice mieszkali w Warszawie. Tata drukarz pracował ciężko na utrzymanie rodziny, ale większość pieniędzy nie szła na podstawowe potrzeby. Pan domu był zapalonym bibliofilem i dla niego najważniejsze były książki. Całe mieszkanie było nimi obłożone, a pani Kwiatkowska narzekała, że nie ma za co kupić butów dla dzieci. Mała Irenka całymi wieczorami czytała i dlatego miłość do literatury została jej na całe życie.
Już jako uczennica liceum Hoffmanowej w Warszawie postanowiła, że zostanie aktorką. Do Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej dostała się za pierwszym razem. Ale na egzaminie wstępnym od profesora Aleksandra Zelwerowicza usłyszała: „ Talent wielki, ale warunki bardzo skromne. Musisz bardzo ciężko pracować, bo inaczej nic z ciebie nie będzie”. Studentka Kwiatkowska bardzo się przejęła tymi słowami. Przychodziła na zajęcia przed czasem i materiał miała wykuty na blachę. Pierwszą rolę i to od razu tytułową zagrała w „Świerszczu za kominem” Karola Dickensa. Kiedy miała 27 lat, wybuchła wojna. Aktorka zgłosiła się do Rady Głównej Opiekuńczej. W Powstaniu Warszawskim pracowała jako łączniczka. Po zakończeniu działań wojennych powróciła do aktorstwa. Już w czerwcu 1946 roku ówczesny redaktor naczelny „Przekroju” Marian Eile zaproponował Kwiatkowskiej występy w słynnym kabarecie „Siedem Kotów”. Współpracowała z Konstantym Ildefonsem Gałczyńskim. Znakomicie zinterpretowała jego „Inge Bartsch”, a później wielokrotnie recytowała na scenie jego słynną „Sierotkę”.
Wystąpiła w radiowym teatrzyku „Eterek” u boku Jeremiego Przybory, a potem był „Kabaret Starszych Panów”.
Początkowo odnosiła sukcesy jako aktorka dramatyczna, ale prawdziwą popularność przyniosły jej role komediowe.
Aby dożyć tak sędziwego wieku, zdaniem pani Ireny Kwiatkowskiej należy przede wszystkim pracować, mieć mnóstwo obowiązków i nie poddawać się czarnym myślom.
Ciekawe artykuły
Jan Kobuszewski
Człowiek o wielkim talencie komediowym, od urodzenia jest związany z Warszawą. Tam przyszedł na świat dnia 19 kwietnia 1934 roku, w drewnianym domu na Bródnie.
Mały Jaś miał dwie sporo starsze siostry: Marysię i Hanię. Po wielu latach Hanna opisze życie swojego sławnego brata w książce pt. „ Humor w genach”.
W 1945 roku Janek ma 11 lat. Rodzina Kobuszewskich po szczęśliwie przeżytej wojnie, wynajmuje mieszkanie na Saskiej Kępie. Dopiero tutaj po latach okupacji i koszmarze Powstania Warszawskiego chłopiec zaznał dzieciństwa. We wspomnieniach ten okres swojego życia na spokojnej ulicy Królowej Aldony, sam aktor zalicza do najpiękniejszych w życiu. Po zdaniu matury w Liceum Adama Mickiewicza, postanawia zostać aktorem. Jednak za pierwszym razem nie został przyjęty do Szkoły Teatralnej, choć bardzo dobrze się przygotował i wyrecytował przed komisją rekrutacyjną całe „Stepy Akermańskie”. Postanowił spróbować za rok, miał wtedy przygotowanych ponad 100 wierszy i scenek aktorskich. Tym razem dostał się bez problemu.
Państwową Wyższą...... Czytaj więcej >>
Reklama
pozycjonowanie poznan, najlepszy serwer, serwery vps zadośćuczynienie